Yılan İlaçlama

Yılanlar:
Yılanlar (Serpentes), pullular (Squamata) ailesine ait uzun, ayaksız, etobur sürüngen hayvanlardır. Yılanlar (Serpentes), ayaksız kertenkelelerden, dış kulak ve göz kapaklarının olmaması ile ayırt edilirler. Yılanlar vücudu üs üste binen pullarla kaplı, ektotermik amniyot omurgalılardır. Yılanlar, ataları kabul edilen kertenkelelerinkinden çok daha fazla eklem ve kemiği bulunan bir kafatasına sahiptirler. Eklemli kafatasları, yılanlara kendi kafataslarından daha büyük avları yutma kabiliyeti sağlar. Yılanlarda çift organlar yan yana değil üst üste yerleştirilmiştir (böbrekler gibi). Yılanların genel olarak bir tane akciğeri vardır. Bazı türlerde kloakın her iki yanında artakalan bir çift pençeye ve pelvik kemere sahiptir.

Yılanların Genel Özellikleri:
Yılanların görüşü zayıftır ve genellikle üç metre öteyi görmekte zorlanırlar. Yılanlar koku almak için dillerini kullanırlar. Uzun ve çatallı dillerini dışarı çıkarıp içeri sokarak havadan ve yerden gelen kimyasal kokuları, damakta bulunan jakobson organında koku haline getirirler. Yılanların koku alma duyuları ile ilgili en ilginç örnek engerek yılanlarına aittir. Engerek yılanları zehirledikleri avlarının izlerini dilleri ile koklayarak takip edip bulurlar ve ölmüş olan avlarını yerler.

Yılanların kulak kepçeleri olmadığı için sağır zannedilirken, aslında çeneleriyle. Kulakları arasında kemik bağlantısı bulunduğu, bu kemiklerin topraktaki sarsıntı ve titreşimleri algıladığı ve bu şekilde duydukları tespit edilmiştir. Yılanlar çok uzaktan gelen bir atın nal seslerini bile kolayca duyabilirler. Yılanların bazı türlerinde göz ve burunları arasında ince, zarlı iki çukur vardır. Bu çukurlar sıcakkanlı hayvanların vücut ısılarını algılar ve yerini tespit ederler. Bu nedenle bu tür yılanlar avlarını gece karanlıkta bile rahatça takip edebilirler. Yılanların zehri aynı zamanda yuttukları etleri eriten ve sindirmelerine yarayan kuvvetli bir sindirim sıvısıdır. Zehirsiz yılanlarda da çok kuvvetli sindirim sıvısı vardır. Zehirsiz yılanların ağızlarına parmak sokulduğunda veya dişlediklerinde, bu sindirim sıvısı yüzündün parmak şişer, yanma hissi oluşur ve bazı durumlarda morarma olur. Görülen tüm yılanların zehirli olarak kabul etmek gereklidir.

Yılan Sokmaları:
Yılan sokması, yılanın dişleri ile yapmış olduğu yaralanmadır. Isırık sonucu; yılanın türü ve yaşı, ısırılan yer ve derinlik, yaraya verilen zehir miktarı, ısırılanın yaşı, gibi birçok sebebe bağlı olarak değişir. Yılan sokmalarında en yaygın belirtiler, panik, korku ve duygusal dengesizlik hissedilmesidir. Bunlar bulantı, kusma, ishal, senkop, vertigo, taşikardi ve soğuk ve nemli cilt gibi belirtilere neden olabilir. Genellikle ısırılan insanlarda ölüm korkusu görülür. Bu korku hiperventilasyona sebep olabilir. Yılan zehrinin içeriği ve gücü, yılanın yaşına, beslenme şekline, iklime göre farklılık gösterir. Yılanların zehirleri yaz aylarında daha az zehirlidir, fakat yılanlar yaz aylarında daha saldırgan olurlar ve salgıladıkları zehir artar. Yılanlar korktuklarında, tehdit altında olduğun düşündüklerinde saldırıya geçebilirler.

Add Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *